bezwzględny

bezwzględny (język polski)

wymowa:

IPA: [bɛzˈvzɡlɛ̃ndnɨ], AS: [bezvzglẽndny], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę  wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) okrutny, pozbawiony współczucia

(1.2) ściśle wymagany, niedopuszczający wyjątków

(1.3) niezależny od okoliczności, nieuwarunkowany

(1.4) mat. matematyka, matematyczny pozbawiony znaku, będący wynikiem wartości bezwzględnej

(1.5) metrol. metrologia wyrażony w tych samych jednostkach, co mierzona wielkość

odmiana:

przykłady:

(1.1) Ten bezwzględny bandzior trząsł całą okolicą.

(1.2) Obowiązuje bezwzględny zakaz kąpieli w jeziorze!

(1.2) Bezwzględne tlenowce rosną tylko w obecności tlenu atmosferycznego.

(1.3) Datowanie bezwzględne w archeologii nie zależy od datowania przypisanego innym artefaktom.

(1.4) Bezwzględna różnica to wartość bezwzględna różnicy dwóch liczb.

(1.5) Błąd bezwzględny pomiaru to różnica między wartością zmierzoną i wartością dokładną.

składnia:

kolokacje:

wartość bezwzględna • błąd bezwzględny • bezwzględna nieważność • temperatura bezwzględna • bezwzględna skala temperatur

synonimy:

(1.1) despotyczny, okrutny

(1.3) absolutny

antonimy:

(1.1) łagodny, wyrozumiały

(1.2-3,5) względny

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik bezwzględność

przym. przymiotnik względny

przysł. przysłówek bezwzględnie

związki frazeologiczne:

większość bezwzględna

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cut-throat, heartless, ruthless; (1.2-3) implicit; (1.4-5) absolute
• nowogrecki: (1.2-5) απόλυτος

źródła: