ukończyć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ukończyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑], AS[ukõĩ ̯ṇčyć], zjawiska fonetyczne: nazal. rozs. artyk.  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) sprawić, że coś zostaje zrobione w całości
(1.2) przerobić w całości materiał/program kursu/szkoły i zdać wymagane egzaminy
odmiana:
(1) koniugacja VIb
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) skończyć, zakończyć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  koniec m , ukończenie
czas.  kończyć
przym.  skończony
ims.  skończony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: