ukończyć

ukończyć (język polski)

wymowa:

IPA: [uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑], AS: [ukõĩ ̯ṇčyć], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • rozs. artyk. rozsunięcie artykulacyjne  wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) sprawić, że coś zostaje zrobione w całości

(1.2) przerobić w całości materiał/program kursu/szkoły i zdać wymagane egzaminy

odmiana:

(1) koniugacja VIb

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1 os.	2 os.	3 os.	1 os.	2 os.	3 os.
bezokolicznik		ukończyć
czas przyszły prosty		ukończę	ukończysz	ukończy	ukończymy	ukończycie	ukończą
czas przeszły	m	ukończyłem	ukończyłeś	ukończył	ukończyliśmy	ukończyliście	ukończyli
	f	ukończyłam	ukończyłaś	ukończyła	ukończyłyśmy	ukończyłyście	ukończyły
	n	ukończyłom (forma potencjalna)	ukończyłoś (forma potencjalna)	ukończyło
pozostałe formy czas zaprzeszły m ukończyłem był ukończyłeś był ukończył był ukończyliśmy byli ukończyliście byli ukończyli byli f ukończyłam była ukończyłaś była ukończyła była ukończyłyśmy były ukończyłyście były ukończyły były n ukończyłom było (forma potencjalna) ukończyłoś było (forma potencjalna) ukończyło było forma bezosobowa czasu przeszłego ukończono tryb rozkazujący – ukończ niech ukończy ukończmy ukończcie niech ukończą tryb przypuszczający m ukończyłbym, byłbym ukończył ukończyłbyś, byłbyś ukończył ukończyłby, byłby ukończył ukończylibyśmy, bylibyśmy ukończyli ukończylibyście, bylibyście ukończyli ukończyliby, byliby ukończyli f ukończyłabym, byłabym ukończyła ukończyłabyś, byłabyś ukończyła ukończyłaby, byłaby ukończyła ukończyłybyśmy, byłybyśmy ukończyły ukończyłybyście, byłybyście ukończyły ukończyłyby, byłyby ukończyły n ukończyłobym, byłobym ukończyło (formy potencjalne) ukończyłobyś, byłobyś ukończyło (formy potencjalne) ukończyłoby, byłoby ukończyło imiesłów przymiotnikowy przeszły m ukończony ukończeni f ukończona ukończone n ukończone imiesłów przysłówkowy uprzedni ukończywszy rzeczownik odczasownikowy ukończenie, nieukończenie

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) skończyć, zakończyć

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org koniec m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, ukończenie

czas. czasownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kończyć

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org skończony

ims. imiesłów z Wikisłownika, pl.wiktionary.org skończony

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) finish, end, complete; (1.2) graduate
• arabski: (1.1) تمم
• wilamowski: (1.1) enda

źródła: