zapalić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

zapalić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zaˈpalʲiʨ̑], AS[zapalʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk.  zapalać)

(1.1) wzniecić ogień
(1.2) sprawić, że coś zaczyna się świecić, dawać światło
(1.3) pot.  o silniku zacząć pracować

czasownik zwrotny dokonany zapalić się (ndk.  zapalać się)

(2.1) zacząć się palić, zająć się płomieniem
(2.2) zacząć się świecić
(2.3) książk.  nabrać chęci, zapału do jakiegoś przedsięwzięcia
(2.4) książk.  o uczuciu: opanować kogoś
odmiana:
(1.1-3) koniugacja VIa
(2.1-4) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Po kolacji poszliśmy zapalić ognisko.
(1.2) Idąc do łazienki zapalił światło w przedpokoju.
(2.1) Przy trzeciej zapałce ognisko wreszcie się zapaliło.
(2.3) Bardzo zapalił się do najnowszego pomysłu wspólnika.
(2.4) Nagle zapalił się w nim wielki gniew.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rozpalić
(2.1-2) rozbłysnąć
(2.3) zachęcić się
antonimy:
(1) zgasić
(2.1-2) zgasnąć
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zapalniczka f , zapalnik m , zapalenie n , zapalanie n , zapaleniec m.-os. , zapał
przym.  zapalny, palny
przysł.  zapalnie
czas.  palić ndk. , rozpalać ndk. , zapalać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: