zaczynać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zaczynać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑], AS[začnać], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zacząć)

(1.1) przystępować do wykonywania jakiejś czynności
(1.2) wykonywać jakąś czynność przed inną
(1.3) wziąć część z nienapoczętej całości
(1.4) pot. zaczepiać, rozdrażniać kogoś
(1.5) wchodzić w pewien stan lub okres

czasownik zwrotny niedokonany zaczynać się (dk. zacząć się)

(2.1) mieć swój początek
odmiana:
(1.1-5) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Robert zaczyna sprzątać mieszkanie.
(1.3) Musiałem zacząć nową rolkę taśmy samoprzylepnej.
(1.4) Znowu zaczynasz? powiedziała do dziecka zdenerwowana matka.
(2.1) Film zaczyna się o dwudziestej.
składnia:
(1.1) zaczynać + B.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) startować
(1.3) napoczynać
antonimy:
(1.1) kończyć
(1.3) kończyć
(1.5) kończyć
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zaczyn m, zaczynanie n, zaczęcie n, zaczątek m
czas. zacząć dk.
przym. zaczątkowy
związki frazeologiczne:
zaczynają się schodyco się źle zaczyna, to się dobrze kończykto wiele zaczyna, mało kończyna świętego Albina rzadka u ludzi mina, bo post się zaczyna
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: