sprawić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sprawić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈspravʲiʨ̑], AS[spravʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. sprawiać)

(1.1) aspekt dokonany od: sprawiać
(1.2) reg. śl.[1] naprawić
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Czy możesz sprawić, aby twój kolega poszedł do domu?
(1.1) Boże, spraw, żeby tak było.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. sprawiać
rzecz. sprawienie n, sprawca mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.2) Śląsk Cieszyński[1]
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: sprawiać
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: naprawić
źródła:
  1. 1,0 1,1 Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, str. 375-380.