palenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

palenie (język polski)[edytuj]

palenie (1.1) odpadów
wymowa:
IPA[paˈlɛ̃ɲɛ], AS[palńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) proces spalania, palenia się
(1.2) zwyczaj palenia papierosów, tytoniu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Palenie zapałek dawało mi zawsze ogromną frajdę.
(1.2) Jedyną rzeczą u babci, która mnie zawsze denerwowała, było jej notoryczne palenie.
składnia:
kolokacje:
(1.2) palenie zabronionebierne palenie
synonimy:
(1.1) spalanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. palacz f, palaczka f, palnik mrz, palarka f, zapalenie n, palący m, spalanie n, spalenie n, zapałka f, niedopałek mrz
czas. palić ndk., spalić dk., wypalać ndk., wypalić dk., podpalać ndk., podpalić ndk., zapalać ndk., zapalić ndk.
przym. palny, palący
ims. palący
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: