odporny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: odporný

odporny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔtˈpɔrnɨ], AS[otporny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) mający wysoką odporność i wytrzymałość; silny, wytrzymały
(1.2) taki, na którego dana rzecz nie ma wpływu; obojętny
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Pies się hartuje, jest bardziej odporny i mniej podatny na wszelkie choroby[1].
(1.2) Jestem dość odporny na docinki pod swoim adresem[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mocny
antonimy:
(1.1) podatny, słaby, osłabiony
(1.2) wrażliwy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. odporność ż, uodpornienie n, uodparnianie n
przym. odpornościowy
przysł. odpornie
czas. uodpornić (się), uodparniać (się)
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: