szuja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Szuja

szuja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃuja], ASui ̯a]
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński

(1.1) pogard. osoba zła, nikczemna, podła; drań
(1.2) gw. pogard. grubianin, prostak[1]

rzeczownik zbiorowy, rodzaj żeński

(2.1) przest. pogard. łajdaki, motłoch[2]

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) daw. cucha, czucha[1]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1) blm[2],
(3.1)
przykłady:
(1.1) Nie brakowało jednak szui, ludzi pozbawionych sumienia, którzy ostentacyjnie wyrażali aprobatę postępowania hitlerowców. Byli i tacy, którzy czynnie wspomagali Niemców, wydając im ukrywających się Żydów[5].
(1.1) W polityce wewnętrznej zasadniczo złą cechą dotychczasowych stosunków w Polsce było jego zdaniem to, że dają one siłę wszystkim szujom, natomiast nie dają siły państwu i wyrzucają poza nawias tych wszystkich, którzy bezsennie spędzili noce z myślą o niepodległości lub dla niej pracowali[6].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) drań, świnia, łotr
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. szujowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prasł. *šuja, formy rodzaju żeńskiego przymiotnika *šujь → lewy[7]
por. gw. ukr. шуя, a także dalsze wal. aswy[7]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: drań
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Szuja” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VI, Warszawa 1900–1927, s. 683.
  2. 2,0 2,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „szuja” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 3,0 3,1 3,2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. o grupie mężczyzn lub mężczyzn i kobiet
  5. Leon Guz, Targowa 64 : dziennik 27 I 1943 - 11 IX 1944, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  6. Zofia Żak, Co Tydzień Jaworzno, 2005-01-01, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  7. 7,0 7,1 Hasło „szuja” w: Witold Mańczak, Polski słownik etymologiczny, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 2017, ISBN 978-83-7676-265-4, s. 192.