Żyd

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: żydżyd.Žyd

Żyd (język polski)[edytuj]

Żydzi (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ʒɨt], AS[žyt], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael; zob. też Żydzi w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Większość Żydów mieszka obecnie w Izraelu i Stanach Zjednoczonych.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być Żydem • żydokomuna
synonimy:
(1.1) przest. Izraelita, Hebrajczyk, gw. warsz. mosiek, reg. krak. mosiek; pogard. jewrej; st.pol. Żydowin[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żydostwo n, żydowskość ż, żyd mos
zdrobn. Żydek mos, żydek mos
zgrub. Żydzisko n
forma żeńska Żydówka ż, żydówka ż
przym. żydowski
czas. żydzić ndk.
związki frazeologiczne:
kochajmy się jak bracia, liczmy się jak Żydzi / kochajmy się jak bracia, rachujmy się jak Żydziczekać jak Żydzi Mesjasza
etymologia:
ogsłow *židъ < wł. giudeo < łac. Iūdaeus < gr. Ἰουδαῖος < hebr. יְהוּדִי‏ (jehudi)[2][3], forma skrócona od st.pol. Żydowin[1]
por. czes. Žid, słc. Žid, dłuż. Žyd, słń. Žid, białor. жыд (rzadkie); zapożyczone z języków słowiańskich: węg. Zsidó[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Witold Mańczak, O zjawisku, które w tekstach polskich występuje w ponad 60% wyrazów, „Poznańskie Spotkania Językoznawcze” nr29/2015, s. 63.
  2. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006, ISBN 83-08-03648-1.
  3. Witold Mańczak krytykuje ukrycie w słowniku Wiesława Borysia staropolskiej formy „Żydowin/żydowin”, która występuje także w innych językach słowiańskich. Zob. Witold Mańczak, O zjawisku, które w tekstach polskich występuje w ponad 60% wyrazów, „Poznańskie Spotkania Językoznawcze” nr29/2015, s. 65.
  4. Hasło жид w: Vasmer's Etymological Dictionary.