Żyd

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: żydżyd.Žyd

Żyd (język polski)[edytuj]

Żydzi (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ʒɨt], AS[žyt], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael; zob. też Żydzi (naród) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Większość Żydów mieszka obecnie w Izraelu i USA.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być Żydem • żydokomuna
synonimy:
(1.1) przest. Izraelita, Hebrajczyk, gw. warsz. reg. krak. mosiek; pogard. jewrej
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żydostwo n, żydowskość f, żyd m.-os.
forma żeńska Żydówka f, żydówka f
zdrobn. Żydek m.-os., żydek m.-os.
zgrub. Żydzisko n
czas. żydzić ndk.
przym. żydowski
związki frazeologiczne:
kochajmy się jak bracia, liczmy się jak Żydzi
etymologia:
(1.1) Prasłowiańska (późna) forma *židъ, *židovinъ przejęta od romańskojęzycznych ludów Bałkanów (lub jak przypuszczał Aleksander Brückner: z weneckiego?): od giudeo [transkrypcja: dżudeo], to natomiast od łacińskiego judaeus "Judejczyk". Zachowało się w zasadzie tylko w językach zachodniosłowiańskich, polskie Żyd, czeskie i słowackie, Žid, dolnołużyckie Žyd, wyjątkowo słoweńskie Žid, rzadkie białoruskie Жыд; oraz zapożyczone z języków słowiańskich węgierskie Zsidó [transkrypcja: żidou], ale już chorwackie Jevrejin, serbskie Јеврејин, bułgarskie Евреин, białoruskie (częstsze) Яўрэй/Габрэй, ukraińskie Єврей, rosyjskie Еврей, macedońskie Евреин za pośrednictwem bizantyjskim, od greckiego Ἑβραῖος [hebrajos][1][2].
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik etymologiczny Maxa Vasmera (wersja elektroniczna).
  2. Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny, Warszawa 1957, s. 686.