polityka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

polityka (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[pɔˈlʲitɨka], AS[polʹityka], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. na 3 syl. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziedzina zajmująca się dążeniem do rządzenia państwem; zob.  też polityka w Wikipedii
(1.2) strategia, sposób postępowania
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Nie interesuje mnie polityka, uważam, że wszyscy politycy w rządzie i opozycji to oszuści.
(1.2) Politykazero tolerancjinowojorskiego burmistrza Giulianiego przyniosła według jej zwolenników znaczny spadek przestępczości.
składnia:
kolokacje:
(1.1) polityka wewnętrzna, polityka zewnętrzna, polityka społeczna, polityka ekonomiczna, polityka regionalna, polityka edukacyjna, polityka migracyjna, polityka zdrowotna
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  polityk, politologia
przym.  polityczny
czas.  upolityczniać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Wymowa polityka jest normatywna, w mowie potocznej jest dopuszczalna polityka.
tłumaczenia:
źródła: