polityka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

polityka (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[pɔˈlʲitɨka], AS[polʹityka], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. na 3 syl.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy; zob. też polityka w Wikipedii
(1.2) strategia, sposób postępowania
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Nie interesuje mnie polityka, uważam, że wszyscy politycy w rządzie i opozycji to oszuści.
(1.2) Politykazero tolerancjinowojorskiego burmistrza Giulianiego przyniosła według jej zwolenników znaczny spadek przestępczości.
składnia:
kolokacje:
(1.1) polityka wewnętrzna / zagraniczna • polityka społeczna / ekonomiczna / regionalna / edukacyjna / migracyjna / zdrowotna
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. polityk m, polityczka f, politykowanie n, politologia f, politykierstwo n, politykier m
czas. upolityczniać ndk., upolitycznić dk., politykować ndk.
przym. polityczny
przysł. politycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Wymowa polityka jest normatywna, w mowie potocznej jest dopuszczalna polityka.
tłumaczenia:
źródła: