wyrzucać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wyrzucać (język polski)[edytuj]

on wyrzuca (1.1) śmieci przez okno
wymowa:
IPA[vɨˈʒuʦ̑aʨ̑], AS[vyžucać]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wyrzucić)

(1.1) aspekt niedokonany od: wyrzucić

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(2.1) książk. robić komuś wyrzuty
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Nie należy wyrzucać śmieci do lasu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wyrzucać śmieci
synonimy:
(1.1) odkładać, eliminować, usuwać
(2.1) wytykać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wyrzucanie n, wyrzucenie n, wyrzutek m, wyrzutnia ż, wyrzut m, rzut m
czas. rzucać ndk., rzucić dk., wyrzucić dk.
przym. rzutki
związki frazeologiczne:
wyrzucać pieniądze w błoto / wyrzucać pieniądze przez oknotanie kupisz, psom wyrzucisz
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wyrzucić
źródła: