łajdak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: lajdák

łajdak (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈwajdak], AS[u̯ai ̯dak], ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pejor. człowiek postępujący niezgodnie z normami etyki, godny pogardy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jak można seksualnie wykorzystywać małoletnie dziecko? Dla mnie taki człowiek to najgorszy łajdak.
(1.1) Nawet największy złoczyńca, najgorszy łajdak, czy zbrodniarz może mieć wyrzuty sumienia.
(1.1) Powiedzcie temu łajdakowi, żeby się tu nawet nie pokazywał!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nikczemnik, nędznik, kanalia, niegodziwiec, drań, łotr, szubrawiec, szuja, bydlak, ścierwo, gadzina, parszywiec, plugawiec, łachudra, szmata, menda
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. łajdus mos, łajdaczyna mos, łajdactwo n, łajdusostwo n, łajdaczenie się n
zdrobn. łajdaczek m
forma żeńska łajdaczka ż, łajdaczyna ż
czas. łajdaczyć się ndk.
przym. łajdaczy, łajdacki
przysł. łajdacko
związki frazeologiczne:
etymologia:
czes. lajdák → 'wałkoń, próżniak, nierób'[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło łajdak w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.