Niemiec
Niemiec (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ, IPA: [ˈɲɛ̃mʲjɛt͡s], AS: [ńẽmʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j
- homofon: niemiec
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) człowiek narodowości niemieckiej
- (1.2) obywatel Niemiec
- (1.3) pot. mieszkaniec Niemiec
rzeczownik, forma fleksyjna
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Niemiec Niemcy dopełniacz Niemca Niemców celownik Niemcowi Niemcom biernik Niemca Niemców narzędnik Niemcem Niemcami miejscownik Niemcu Niemcach wołacz Niemcu / Niemcze Niemcy
- przykłady:
- (1.1) Nelli pochodzi od Niemców nadwołżańskich.
- (1.2) Mój szwagier jest Niemcem.
- (1.3) Jej mąż mieszkał w Niemczech, ale nie był Niemcem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Niemiec alpejski • Niemiec austriacki • Niemiec bałtycki • Niemiec besarabski • Niemiec bukowiński • Niemiec dobrudzki • Niemiec karpacki • Niemiec nadwołżański • Niemiec sudecki • Niemiec wołyński
- synonimy:
- (1.1) żart. germaniec; pogard. adolf, szkop, szwab, fryc, helmut, niemiaszek, prusak, przest. niemczura
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Europejczyk
- hiponimy:
- (1.1) berlińczyk, drezdeńczyk, enerdowiec; Bawarczyk, Meklemburczyk, Prusak, Saksończyk, Sas, Szwab, Westfalczyk
- (1.2) berlińczyk, drezdeńczyk, enerdowiec; Bawarczyk, Meklemburczyk, Saksończyk, Westfalczyk
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. niemiecki mrz, Niemcy nmos, niemieckość ż, niemczenie n, zniemczenie n, zniemczanie n
- czas. niemczyć ndk., niemczeć ndk., zniemczeć dk., zniemczyć dk., zniemczać ndk.
- przym. niemiecki, poniemiecki, sudeckoniemiecki
- przysł. niemiecko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *němьcь[1] → niemówiący (po słowiańsku), od przymiotnika prasł. *němъ → niemy
- por. białor. немец, bułg. немец, chorw. Nijemac, czes. Němec, mac. Немец, ros. немец, scs. нѣмьць, słc. Nemec, słń. Nemec i ukr. ні́мець
- por. także etymologię słów Słowianin i barbarzyńca
- uwagi:
- nie mylić z: Nieniec
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) German
- arabski: (1.1) ألماني m
- baskijski: (1.1) aleman; (1.2) aleman, alemaniar
- białoruski: (1.1) немец m; (1.2) немец m; (1.3) немец m
- bułgarski: (1.1) германец m, немец m
- czeski: (1.1) Němec m
- duński: (1.1) tysker w
- esperanto: (1.1) germano
- estoński: (1.1) sakslane
- farerski: (1.1) týskari m
- fiński: (1.1) saksalainen
- francuski: (1.1) Allemand m
- galicyjski: (1.1) alemán m; (1.2) alemán m; (1.3) alemán m
- hindi: (1.1) जर्मन m
- hiszpański: (1.1) alemán m
- interlingua: (1.1) germano
- islandzki: (1.1) Þjóðverji m
- kataloński: (1.1) alemany m
- litewski: (1.1) vokietis m
- łotewski: (1.1) vācietis m
- niderlandzki: (1.1) Duitser m
- niemiecki: (1.1) Deutscher m
- norweski (bokmål): (1.1) tysker m
- nowogrecki: (1.1) Γερμανός
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
- portugalski: (1.1) alemão m
- rosyjski: (1.1) немец m; (1.2) немец m; (1.3) немец m
- slovio: (1.1) Germanic (Германиц)
- słowacki: (1.1) Nemec m
- szwedzki: (1.1) tysk w
- turecki: (1.1) Alman
- ukraiński: (1.1) німець m; (1.2) німець m; (1.3) німець m
- węgierski: (1.1) német
- włoski: (1.1) tedesco m
- zazaki: (1.1) Alman m; (1.2) Alman m; (1.3) Alman m
- źródła:
