szabla

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szabla (język polski)[edytuj]

szable (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʃabla], ASabla] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wojsk. broń sieczna z wygiętą klingą; zob. też szabla w Wikipedii
(1.2) sport. broń szermiercza
(1.3) sport. konkurencja z użyciem szabli (1.2)
(1.4) zool. dolny kieł dzika
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Co nam obca przemoc wzięła, szablą odbierzemy[1]
(1.1) Hej, szable w dłoń! Łuki w juki, a łupy wziąć w troki.[2]
(1.1) Szabla ta stanowiła jedną z najcenniejszych naszych pamiątek rodzinnych, a przy tym wieczny od dawnych lat przedmiot westchnień moich i Kazia, bo cięła żelazo jak wióry[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) pójść / walczyć na szable
szablodzióbszablogrzbietszablorogi
synonimy:
(1.1) karabela
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szablak, szablista, szablistka, szablica, szablisko
zdrobn. szabelka
przym. szablasty, szablisty, szablowy
przysł. szablasto
związki frazeologiczne:
Polak, Węgier – dwa bratanki, i do szabli, i do szklankiroznieść na szablachskrzyżować szable
etymologia:
(1.1) węg. < tur.[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. J. Wybicki: Mazurek Dąbrowskiego
  2. A. Waligórski: Hej szable w dłoń!
  3. H. Sienkiewicz: Hania
  4. Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 22.