ciąć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ciąć (język polski)[edytuj]

cieśla tnie (1.1) deski
mężczyzna tnie (1.1) metal
wymowa:
IPA[ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑], AS[ćo̊̃ńć], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. asynch. ą   wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) dzielić na części ostrym narzędziem

czasownik nieprzechodni niedokonany

(2.1) pot.  żądlić

czasownik zwrotny niedokonany ciąć się

(3.1) slang.  kaleczyć się umyślnie
odmiana:
(1.1, 2.1) koniugacja Xc
(3.1) koniugacja Xc
przykłady:
(1.1) Laserem można ciąć diament.
(2.1) Osy cięły na łące, więc poszliśmy na spacer do lasu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) reg. pozn.  bzybzać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cięcie n , ścięcie n , przecinka f , odcinek m , ścinek m , cięciwa f 
czas.  uciąć, ucinać, naciąć, nacinać, przeciąć, przecinać, rozciąć, rozcinać, wyciąć, wycinać, zaciąć, zacinać, dociąć, docinać, odciąć, odcinać, pociąć, ściąć, ścinać, przycinać, wcinać
związki frazeologiczne:
ciąć koszty
etymologia:
uwagi:
mówiąc o jedzeniu najczęściej używa się kroić
tłumaczenia:
źródła: