klinga

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

klinga (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈklʲĩŋɡa], AS[klʹĩŋga], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ostrze broni siecznej
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) brzeszczot, głownia
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ostrze
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Klinge
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

klinga (język kaszubski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) klinga
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) òstrzé n
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Klinge
uwagi:
źródła:

klinga (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) dźwięczeć, dzwonić

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) klinga
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na „Edytuj”, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła: