Polak, Węgier – dwa bratanki, i do szabli, i do szklanki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polak, Węgierdwa bratanki, i do szabli, i do szklanki (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpɔlaɡ ˈvɛ̃ŋʲɟɛr ˈdva braˈtãnʲci ˌː‿dɔ‿ˈʃablʲi ˌː‿dɔ‿ˈʃklãnʲci], AS[polag vŋʹǵer dva bratãnʹḱ• i‿do‿šablʹ• i‿do‿šklãnʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę -nk- dł. sam.udźw. międzywyr.zestr. akc.akc. pob.
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) o przyjaźni między Polakami i Węgrami, opartej na wspólnych walkach i zamiłowaniu do dobrego wina; zob. też Polak, Węgier, dwa bratanki, i do szabli, i do szklanki w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz inne przysłowia o Polakach, Węgrach
tłumaczenia:
źródła:
Słownik frazeologiczny PWN z Bralczykiem w opracowaniu Elżbiety Sobol, PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-85-01-15224-6