plecy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

plecy (język polski)[edytuj]

plecy (1.1)
plecy (1.2)
wymowa:
IPA[ˈplɛʦ̑ɨ], AS[plecy] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) anat. tylna część tułowia, od barków do pasa; zob. też plecy w Wikipedii
(1.2) tylna część ubrania okrywająca plecy (1.1)
(1.3) przen. pot. poparcie wpływowych osób
odmiana:
(1.1-3) blp,
przykłady:
(1.1) Oparłem się plecami o ścianę.
(1.1) Bolą mnie plecy.
(1.1) Poczułem ból w dolnej części pleców.
(1.1) Odwróciłem się do niego plecami w wyszedłem z pokoju.
(1.2) Prasując koszulę, wypaliłem dziurę na plecach.
(1.3) Kto jest pupilkiem szefa i ma plecy, dostaje wyższą premię.
(1.3) Ten człowiek dostał to stanowisko, bo ma mocne plecy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. plecak m, plecaczek m
zdrobn. plecki nmos
przym. plecowy
związki frazeologiczne:
chować się za plecamimieć mocne plecyrobić za plecamigdzie plecy kończą swoją szlachetną nazwęwbić nóż w plecy
etymologia:
st.pol. plec, st.pol. pleca lub st.pol. pleco (rodzaj zmienny), (du plecy) → łopatka, bark, ramię; por. ros. плечо, białor. плячоramię, bark
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: