boleć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: bolecboleč

boleć (język polski)[edytuj]

zastrzyk boli (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbɔlɛʨ̑], AS[boleć] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) być źródłem bólu
(1.2) sprawiać ból w znaczeniu psychicznym, martwić, smucić
(1.3) martwić się, cierpieć, smucić się
odmiana:
(1.1-2)[1] koniugacja VIIa
(1.3)[1] koniugacja III
przykłady:
(1.1) Od wczoraj boli ręka.
(1.2) Bolą mnie jej ostre słowa.
(1.3) Natomiast boleję nad twym grubiaństwem, a gdyby niewdzięczność ludzka mogła mnie jeszcze dziwić, dziwiłbym się twej niewdzięczności.[2]
składnia:
(1.1-2) boleć + B.nie boleć + D.
(1.3) boleć nad + N.
kolokacje:
(1.1) ręka / noga / serce boli kogoś
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ból m, bolączka f, boleść f, ubolewanie n, bolenie n
czas. pobolewać ndk., ubolewać ndk.
przym. bolesny
przysł. boleśnie
związki frazeologiczne:
niech cię głowa o to nie bolina to biją, żeby bolałood przybytku głowa nie bolizjesz beczkę soli, nim poznasz, co mnie boli
etymologia:
pol. ból
uwagi:
(1.1) czasownik rządzi biernikiem (zaprzeczony dopełniaczem), ale nie tworzy strony biernej; zamiast rzeczownika odczasownikowego („bolenie”) używa się raczej słowa „ból
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
  2. H. Sienkiewicz: Quo vadis