mandat

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: mandaatMandat

mandat (język polski)[edytuj]

mandat (1.1)
wymowa:
IPA[ˈmãndat], AS[mãndat], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) praw. kara w postaci grzywny za wykroczenie; zob. też Mandat karny w Wikipedii
(1.2) polit. uzyskane w wyborach upoważnienie do pełnienia urzędu; zob. też Mandat (pełnomocnictwo) w Wikipedii
(1.3) polit. praw. administrowanie na niesamodzielnym terytorium z polecenia organizacji międzynarodowej; zob. też Mandat międzynarodowy w Wikipedii
(1.4) geogr. adm. terytorium podlegające[1] (1.3)
(1.5) adm. praw. pismo dyplomatycznej jednostki wyższej skierowane do jednostek niższych
(1.6) hist. pisemne rozporządzenie władzy zwierzchniej
(1.7) daw. upoważnienie do pobrania sumy pieniężnej zapisane na wekslu[2]
odmiana:
(1.1-7)
przykłady:
(1.1) Policjant wlepił mi mandat za nieprzepisowe parkowanie.
(1.2) Udało mi się! Zdobyłem mandat poselski.
(1.3) Po I wojnie światowej kolonie niemieckie i niektóre części Imperium Osmańskiego zostały objęte mandatami Ligi Narodów'[3].
(1.4) Tereny położone na zachód od rzeki Jordan pozostały jako Mandat Palestyny pod bezpośrednimi rządami brytyjskimi[4].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mandatariusz m, mandatariuszka f
zdrobn. mandacik m
przym. mandatowy, mandatoryjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. mandatumzlecenie
uwagi:
zob. też mandat w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło mandat w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło mandat w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. z Wikipedii
  4. z Wikipedii

mandat (język francuski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
(1) IPA/mɑ̃.da/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) polit. mandat
odmiana:
(1) lp mandat, lm mandats
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) mandat impératif → mandat imperatywny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mandant m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. mandatum
uwagi:
źródła:

mandat (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) polit. mandat
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. mandatum
uwagi:
źródła:

mandat (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mandat
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. mandatum
uwagi:
źródła: