weksel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

weksel (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvɛksɛl], AS[veksel]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ekon. praw. dokument, w którym dłużnik zobowiązuje się zwrócić wierzycielowi określoną sumę pieniędzy w określonym czasie; zob. też weksel w Wikipedii
(1.2) zob. weksle
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) akceptować wekselporęczać wekseltrasować weksel/ciągnąć wekselweksel trasowany/weksel ciągnionyweksel własnywykupić wekselzaprotestować weksel/skierować weksel do protestu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. weksle nmos
przym. wekslowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem.[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 136.