rzeka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Rzekarzéka

rzeka (język polski)[edytuj]

rzeka (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʒɛka], ASeka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ciek na powierzchni ziemi; zob.  też rzeka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Płynie rzeka Wisła po polskiej krainie
składnia:
kolokacje:
(1.1) rzeka Wisła / Nil / Ganges • rzeka płynie / wylewa / wysycha • rzeka wije sięspławność / nurt / bieg rzeki • głębokość / koryto / brzeg / dopływ / kolano / odnoga / ramię / ujście rzeki • bród / most / wodospad / tama na rzece • brudna / chwilowa / epizodyczna / okresowa / płytka / sezonowa / spławna / szeroka / uregulowana / żeglowna rzeka • rzeki bliźniaczewidły rzek
synonimy:
(1.1) potok, strumień
antonimy:
(1.1) jezioro, morze
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  porzecze f , zdrobn.  rzeczka, rzeczułka
przym.  rzeczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł.   *rěka[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985.
  2. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.
  3. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.