zlecenie

zlecenie (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) polecenie lub zamówienie wykonania danej czynności lub usługi

(1.2) rzecz. odczas. od zlecić

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zlecenie	zlecenia
dopełniacz	zlecenia	zleceń
celownik	zleceniu	zleceniom
biernik	zlecenie	zlecenia
narzędnik	zleceniem	zleceniami
miejscownik	zleceniu	zleceniach
wołacz	zlecenie	zlecenia

przykłady:

(1.1) Teraz jego detektywi wysłali do CBŚ i Prokuratury Apelacyjnej w Poznaniu dokumenty, które według detektywa Waldemara Czerwińskiego dowodzą, że Jurkiewicz został zamordowany na zlecenie.

(1.1) Bzdura piramidalna, ale jak przychodzi z prokuratury oficjalne zlecenie, czynności sprawdzające muszą być przez policję przeprowadzone.

składnia:

kolokacje:

(1.1) umowa zlecenia • zleceniobiorca • zleceniodawca

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. zlecać, zlecić

przym. zleceniowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) order; (1.2) ordering
• duński: (1.1) ordre w, opgave w; (1.2) ordring w
• estoński: (1.1) käsk, (praw.) käsund
• niderlandzki: (1.1) opdracht ż
• norweski (bokmål): (1.1) oppdrag n, oppgave m/ż
• norweski (nynorsk): (1.1) oppdrag n

źródła: