polecenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

polecenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpɔlɛˈʦ̑ɛ̃ɲɛ], AS[polecńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. -ni… akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nakazanie komuś zrobienia czegoś, także wypowiedź o takiej intencji
(1.2) zaprotegowanie kogoś
odmiana:
przykłady:
(1.1) Polecenie się wykonuje, a nie analizuje.
składnia:
kolokacje:
(1.1) polecenie służbowe / wyjazdu służbowego • polecenie księgowania / zapłatywykonywać polecenie • podporządkować się / podporządkowywać się poleceniu / poleceniom
(1.2) pracownik z polecenia
synonimy:
(1.1) dyspozycja, dyrektywa, nakaz, rozkaz, wytyczna, zarządzenie
(1.2) rekomendacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  polecać ndk. , polecić dk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: