bezsensowny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bezsensowny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ], AS[be•sẽũ̯sovny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.samogł.+n/m+szczelin.akc. pob.gemin. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Twoje bezsensowne i bezmyślne postępowanie doprowadziło do tragedii.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nonsensowny, absurdalny, bzdurny
antonimy:
(1.1) sensowny, uzasadniony
hiperonimy:
(1.1) głupi, nieprzemyślany
hiponimy:
(1.1) groteskowy, nielogiczny, nieracjonalny, paradoksalny, surrealistyczny
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bezsens m, bezsensowność ż
przysł. bezsensownie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: