istny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

istny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈistnɨ], AS[istny]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) podkreślenie, że następujący po przymiotniku „istny” rzeczownik jest kwintesencją swojego znaczenia

zaimek

(2.1) reg. pozn.[1] ów

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) gw. (Poznań)[1] żart. narzeczony
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ojej, pomyślałam, teraz to się dopiero zacznie, bo przecież ta baba to istna wariatka i ja znam.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. istotność ż
przysł. iście
czas. istnieć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ów
(3.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: narzeczony
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło istny (istna) w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Christian Skrzyposzek, Wolna Trybuna, 1985, Narodowy Korpus Języka Polskiego.