kierz
kierz (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kierz krze dopełniacz krza krzów celownik kierz krzom biernik krza krze narzędnik krzem krzami miejscownik krzu krzach wołacz krzu krze
- przykłady:
- (1.2) We krzu się ptak lęże[2].
- (1.2) Jagody głogowe na ostrych krzach zbierali[2].
- (1.2) Sowa ze krza, a dwie w kierz[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. krzaczenie n, odkrzaczanie n, odkrzaczenie n, krzak m, krzew m, krzewinka ż, krzewuszka ż, Kierz m, Krzewie n, krzewina ż, krzewik m, pokrzewka ż, krzaczastość ż, krzaczenie n, wykrzaczanie n, wykrzaczenie n, rozkrzewianie n, rozkrzewienie n, zakrzaczanie n, zakrzaczenie n
- czas. krzaczyć ndk., odkrzaczać ndk., odkrzaczyć dk., wykrzaczać ndk., wykrzaczyć dk., rozkrzewiać ndk., rozkrzewić dk., zakrzaczać ndk., zakrzaczyć dk.
- przym. krzaczasty, krzewiasty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- jest podstawowym słowem do zdrobnienia „krzak”, por. „pies” i „psiak”
- uwagi:
- (1.2) poza Wielkopolską zachowane dzisiaj tylko w nazwach miejscowości, zob. Kierzków, Czarny Kierz, Kierz Niedźwiedzi, Krze Duże
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: krzak
- źródła:
- ↑
Hasło „kierz” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 3 Hasło „kierz” w: Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. I, cz. II, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807-1814, s. 996.
