śmiać się

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

śmiać się (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ], AS[śmʹi ̯äć‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.denazal.zestr. akc.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik zwrotny niedokonany

(1.1) wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem
(1.2) kpić z kogoś lub czegoś
odmiana:
(1.1-2) koniugacja Xb
przykłady:
(1.1) Ten żart tak bardzo go rozśmieszył, że jeszcze następnego dnia go wspominał, śmiejąc się.
(1.2) Krytykować i śmiać się z kogoś to bardzo łatwa rzecz.
składnia:
(1.2) śmiać się z + dopełniacz
kolokacje:
synonimy:
(1.1) reg. pot. chichrać się
(1.2) wyśmiewać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) chichotaćzaśmiewać siępot. kwiczećrechotaćryczeć ze śmiechuryć ze śmiechurżeć / rżeć ze śmiechuśmiać się w kułakbyć rozbawionym
(1.2) śmiać się w kułak
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. śmiech m, uśmiech m
czas. uśmiechać się, podśmiewać się, rozśmieszać, wyśmiać, roześmiać się, zaśmiewać się
związki frazeologiczne:
nie wiadomo czy śmiać się, czy płakaćśmiać się do rozpuku / śmiać się całą gębą / śmiać się od ucha do ucha / śmiać się z całego serca / śmiać się z całej duszy / śmiać się na cały głos / śmiać się w głos / śmiać się do łezśmiać się jak głupi do seraśmiać się przez łzyśmiać się w kułak
etymologia:
od prasł. *smijati sę, od rdzenia praindoeur. *smeHi-[1]
por. białor. смяяцца, chorw. smijati se, czes. smát se, dłuż. smjaś se, ros. смеяться, słc. smiať sa i ukr. сміятися
por. ang. smile i sanskr. स्मयते
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło smijeh w: Hrvatski jezični portal.