byk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: BykBýkbýk

byk (język polski)[edytuj]

byk (1.1)
byk (1.1) jelenia
witryna z bykiem (1.2)
wymowa:
IPA[bɨk], AS[byk], wymowa ?/i
homofon: Byk
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia itp.
(1.2) pot. błąd w tekście, najczęściej ortograficzny
(1.3) pot. uderzenie głową w brzuch
(1.4) daw. żegl. jednomasztowy, lekki statek wykorzystywany do spławu soli lub zboża
(1.5) gw. jednobarwne wielkanocne jajo[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. przen. duży, silny mężczyzna
(2.2) pot. grub. pogard. tęgi, ociężały, tępy, nieskory do pracy mężczyzna
(2.3) środ. ekon. inwestor giełdowy grający na wzrost kursów akcji lub innych aktywów
odmiana:
(1.1-5)
(2.1-3)
przykłady:
(1.1) W Pampelunie odbywają się gonitwy byków.
(1.2) Byki w gazetach niedopuszczalne.
składnia:
kolokacje:
(1.1) byk bizona / żubra / jelenia / …
(1.2) byk gramatyczny / językowy / ortograficznyzrobić / strzelić / walnąć byka • robić byki
synonimy:
(1.1) buhaj
(1.2) przest. bąk
(1.5) kraszanka
antonimy:
(1.1) krowa
(2.3) niedźwiedź
hiperonimy:
(1.2) błąd
hiponimy:
(1.2) ortograf
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bykowiec mrz, byczość f, bykowe nm.-os., byczenie n, pobyczenie n, wybyczenie n, Byczek m.-os./f
zdrobn. byczek mzw, byczuś mzw
zgrub. byczysko n
czas. byczyć się ndk., pobyczyć się ndk., wybyczyć się dk.
przym. byczy, bykowy, bykowaty, byczkowy
związki frazeologiczne:
działać jak płachta na bykajak bykuderzyć z byka / uderzyć bykiemzdrowy jak bykzłapać byka za rogi / chwycić byka za rogi; zobacz też: przysłowia o byku
etymologia:
od prasł. *bykъ[2]
por. białor. бык, bułg. бик, chorw. bik, czes. býk, dłuż. byk, głuż. byk, mac. бик, ros. бык, rusiń. бык, scs. бꙑкъ, słc. býk, słń. bik i ukr. бик
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wielkanoc w: Anna Piotrowicz, Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku, s. 282, Poznań, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004, ISBN 83-232-1378-X.
  2. książka Die slavischen Sprachen w Google Books

byk (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) byk
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prasł. *bykъ
zob. polskie znaczenie
uwagi:
źródła:

byk (język górnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) byk
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prasł. *bykъ
zob. polskie znaczenie
uwagi:
źródła: