Jacek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jacek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈjaʦ̑ɛk], AS[i ̯acek] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Jacek w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Jacek i wykonuję w Grecji okna na statki.
(1.1) Na koniec, jakby ślepym chciał uderzyć ciosem, / Zasłonił oczy ręką i rzekł mocnym głosem: / Jam jest Jacek Soplica[4]
(1.1) Czy mamą Jacka jest pani Nagórska?
(1.1) Jackowi nic nie wychodziło tak jak powinno.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Jacek • brat / kuzyn / wujek / dziadek Jacek • mężczyzna imieniem (o imieniu) Jacek • święty / błogosławiony Jacek • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Jacek • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Jacek • otrzymać / dostać / przybrać imię Jacek • dzień imienin / imieniny Jacka • na Jacka (o dniu) • Jacek i Agatka
synonimy:
(1.1) war. Jacenty; zdrobn. Jacuś
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Jackowa ż, Jackówna ż, Jackostwo lm mos, Jacusiowa ż, Jacusiówna ż, Jacentowa ż, Jackowski m, Jackowska ż, Hiacynt m, Hiacynta ż, Hiacyntowa ż, Hiacyntówna ż, hiacynt m, hiacyncik m, hiacyntowiec m, Jacki nmos
war. Jacenty m
zdrobn. Jacuś m
przym. Jackowy, Jacusiowy, Hiacyntowy, Jacentowy, hiacyntowy
związki frazeologiczne:
przysłowia: jeżeli w dzień świętego Jacka deszcz nie pada, będzie jesień sucha / jeśli w dzień świętego Jacka deszcz nie plucha, będzie jesień suchamodli się jak szewc do świętego Jackana święty Jacek w Warszawie jarmacekna święty Jacek z nowej pszenicy placek / na święty Jacek będzie nowy placekna świętego Jacka najecie się plackana świętego Jacka trza upiec placka / na świętego Jacka ukoś owsa i upiec plackao, święty Jacku z pierogami / święty Jacku z pierogami, módl się za namiszwaczka od świętego Jackaświęty Jacek zjadł z flakami placekwygląda jak święty Jacek z pierogamize wszystkich świętych najlepszy Jacek, bo kto żyje dostał placekzmiłuj się, święty Jacku z pierogami
etymologia:
(1.1) pol. Jacenty < łac. Hyacinthus < gr. Ὑάκινθος[5]
uwagi:
zob. też Jacek w Wikicytatach
(1.1) por. Jacenty • Hiacynt; zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Jacek w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Jacek w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „imiona w liczbie mnogiej” w: Poradnia językowa PWN.
  4. Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz, Księga dziesiąta: Emigracja
  5. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 262.