Hiacynta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hiacynta (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię żeńskie; zob. też Hiacynta w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie spotkałeś po drodze Hiacynty?
(1.1) Krewnymi Hiacynty byli Łucja i Franciszek.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hiacynt m
forma męska Hiacynt m
przym. Jackowy, hiacyntowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Hiacynt + -a < gr. Ὑακίνθη < gr. Ὑάκινθοςhiacynt, ciemnoniebieski
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła: