gift
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
gift (język angielski)[edytuj]
- wymowa:
- amer., (bryt.) enPR: gĭft, IPA: /ɡɪft/, SAMPA: /gIft/
- niektóre wersje wymowy enPR: gĭvt, IPA: /ɡɪvt/, SAMPA: /gIvt/
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
gift (język duński)[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
przymiotnik
- (2.1) żonaty, zamężna, żyjący w małżeństwie
- odmiana:
- (1.1) en gift, giften, gifte, giftene
- (2.1) gift, gift, gifte
- przykłady:
- (1.1) Skuespilleren begik selvmord ved at tage gift. → (Ten) aktor popełnił samobójstwo zażywszy truciznę.
- (2.1) Hun er gift. → Ona jest zamężna.
- składnia:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
gift (język szwedzki)[edytuj]
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1) ett gift, giftet, gifter, gifterna
- (2.1) gift, gift, gifta
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) giftkremla • motgift • råttgift
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Natur och Kultur, s. 168, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
