wilkołak
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wilkołak (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp wilko|łak, ~łaka, ~łakowi, ~łaka, ~łakiem, ~łaku, ~łaku!; lm wilkoła|ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki! przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: prasł. *vьlko-dlakъ, gdzie -dlakъ pochodzi od słowa *dlaka oznaczającego zwierzęcą sierść; pierwotnie ten wyraz oznaczał zatem „człowieka porośniętego wilczą sierścią”
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) werewolf
- czeski: (1.1) vlkodlak m
- estoński: (1.1) libahunt
- fiński: (1.1) ihmissusi
- francuski: (1.1) loup-garou m, lycanthrope m
- grecki: (1.1) λυκάνθρωπος m
- hiszpański: (1.1) licántropo m, hombre lobo m
- holenderski: (1.1) weerwolf m
- interlingua: (1.1) lycanthropo
- islandzki: (1.1) varúlfur m
- jidysz: (1.1) ווילקאָלאַק m
- litewski: (1.1) vilktakas m, vilkolakis m
- niemiecki: (1.1) Werwolf m
- norweski (bokmål): (1.1) varulv m
- rosyjski: (1.1) оборотень m
- slovio: (1.1) волкчловек/volkcxlovek
- staroangielski: (1.1) werewulf m
- staronordyjski: (1.1) vargúlfr m
- szkocki gaelicki: (1.1) fear-faol
- szwedzki: (1.1) varulv w
- średnio-wysoko-niemiecki: (1.1) werwolf m

