sierść

sierść (język polski)

sierść (1.1) kota

wymowa:

wymowa, IPA: [ɕɛrʲɕʨ̑], AS: [śerʹść], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. zoologia owłosienie ssaków; zob. zobacz też sierść w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	sierść
dopełniacz	sierści
celownik	sierści
biernik	sierść
narzędnik	sierścią
miejscownik	sierści
wołacz	sierści

przykłady:

(1.1) W pewnej chwili stare babsko z chytrymi oczami wprowadziło między strojny tłum młode koźlątko z sierścią jak śnieg bielutką. (S. Żeromski: Ludzie bezdomni)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) łow. łowiectwo okrywa

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik sierściuch, sierścień

przym. przymiotnik sierściowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fur
• arabski: (1.1) وبر ,فرو
• czeski: (1.1) srst f rodzaj żeński
• esperanto: (1.1) hararo, harego
• hiszpański: (1.1) pelo m rodzaj męski, pelaje m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) pilo
• niemiecki: (1.1) Haardecke f rodzaj żeński, Fell n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) pels m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) μαλλί n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) шерсть f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) pelo m rodzaj męski, pelame m rodzaj męski

źródła: