sierść

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] sierść (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. zoologia owłosienie ssaków; zob. zobacz też sierść w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza sierść, sierści, sierści, sierść, sierścią, sierści, sierści; blm bez liczby mnogiej przykłady:

(1.1) W pewnej chwili stare babsko z chytrymi oczami wprowadziło między strojny tłum młode koźlątko z sierścią jak śnieg bielutką. (S. Żeromski: Ludzie bezdomni)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) łow. łowiectwo okrywa
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik sierściuch, sierścień; przym. przymiotnik sierściowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fur
• czeski: (1.1) srst f rodzaj żeński
• esperanto: (1.1) hararo, harego
• grecki: (1.1) μαλλί n rodzaj nijaki
• interlingua: (1.1) pilo
• niemiecki: (1.1) Haardecke f rodzaj żeński, Fell n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) pels m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) шерсть f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) pelo m rodzaj męski, pelame m rodzaj męski