Gipfel

Gipfel (język niemiecki)

ein Gipfel (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) szczyt (góry)

(1.2) szczyt (głupoty, sławy), apogeum

(1.3) szczyt, spotkanie na szczycie

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza ~, des Gipfels, ~, ~; lm liczba mnoga ~, ~, den Gipfeln, ~

przykłady:

(1.1) Der höchste Gipfel Europas ist Mont Blanc. → Najwyższym szczytem Europy jest Mont Blanc.

(1.2) Er hat den Gipfel seines Ruhmes erreicht. → Osiągnął szczyt sławy.

(1.2) Das ist doch der Gipfel! → To jest szczyt wszystkiego!

składnia:

kolokacje:

(1.1) den Gipfel besteigen → wspiąć się na szczyt

(1.3) an einem Gipfel teilnehmen → brać udział w spotkaniu na szczycie

synonimy:

(1.1) Bergspitze

(1.3) Gipfeltreffen, Gipfelkonferenz

antonimy:

(1.1) Fuß des Berges

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik gipfeln

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: