otoczak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

otoczak (język polski)[edytuj]

otoczaki (1.1)
otoczaki (1.1)
otoczaki (1.2)
wymowa:
IPA[ɔˈtɔʧ̑ak], AS[otočak] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. kamień wygładzony i zaokrąglony podczas transportu przez wodę; zob. też otoczak (geologia) w Wikipedii
(1.2) archeol. narzędzie z dolnego paleolitu uzyskiwane z otoczaka (1.1) lub okruchu skały twardej, przystosowane do pracy przez odbicie odłupków na obwodzie; zob. też narzędzie otoczakowe w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. otoczenie n, otaczanie n, otoczka f, makrootoczenie n
czas. otoczyć dk., otaczać ndk., toczyć ndk.
przym. otoczakowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.2) por. pięściak
tłumaczenia:
źródła: