master

master (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈmastɛr], AS: [master]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport. termin sportowy w zawodach hipicznych: kierownik biegu myśliwskiego

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

master (język angielski)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski (RP Received Pronunciation) IPA: /ˈmɑːs.tə/

amer. amerykański angielski IPA: /ˈmæs.tɚ/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) mistrz, majster (w rzemiośle, sztuce)

(1.2) nauczyciel

(1.3) pan, gospodarz, szef (także w znaczeniu właściciel, np. kota)

(1.4) magister (stopień naukowy)

(1.5) panicz (z dodaniem na końcu imienia, np. master Adam)

czasownik przechodni

(2.1) panować, opanować

(2.2) poskramiać

(2.3) kierować

(2.4) opanować na mistrzowskim poziomie

przymiotnik

(3.1) główny

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza master; lm liczba mnoga masters

(2) master, mastered, mastered, masters, mastering

przykłady:

(1.2) He is my master so I must obey him. → On jest moim nauczycielem, więc muszę go słuchać.

(2.1) It takes (many) years to master ping pong → Opanowanie ping ponga zajmuje (wiele) lat.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik masterhood, masterpiece, mastership, mastery, master mariner, master sergeant

przym. przymiotnik masterful, masterly

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Na podstawie hasła master w: Tadeusz Grzebieniowski, Langenscheidt Polish Pocket Dictionary, s. 218, Langenscheidt, 1990, ISBN 9780887291098.

master (język wilamowski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mistrz, majster

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza master; lm liczba mnoga mastyn

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

forma żeńska masteryn f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Wilamowski - Zawody

źródła: