master

master (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈmastɛr], AS: [master]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport. termin sportowy w zawodach hipicznych: kierownik biegu myśliwskiego

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

master (język angielski)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski (RP Received Pronunciation) IPA: /ˈmɑːs.tə/

amer. amerykański angielski IPA: /ˈmæs.tɚ/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) mistrz, majster (w rzemiośle, sztuce)

(1.2) nauczyciel

(1.3) pan, gospodarz, szef (także w znaczeniu właściciel, np. kota)

(1.4) magister (stopień naukowy)

(1.5) panicz (z dodaniem na końcu imienia, np. master Adam)

czasownik przechodni

(2.1) panować, opanować

(2.2) poskramiać

(2.3) kierować

odmiana:

(1.1-5) lp liczba pojedyncza master; lm liczba mnoga masters

(2.1-3) master, mastered, mastered, masters, mastering

przykłady:

(1.2) He is my master so I must obey him. → On jest moim nauczycielem, więc muszę go słuchać.

(2.1) It takes (many) years to master ping pong → Opanowanie ping ponga zajmuje (wiele) lat.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik masterhood, masterpiece, mastership, mastery, master mariner, master sergeant

przym. przymiotnik masterful, masterly

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Na podstawie hasła master w: Tadeusz Grzebieniowski, Langenscheidt Polish Pocket Dictionary, s. 218, Langenscheidt, 1990. ISBN 9780887291098.

master (język wilamowski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mistrz, majster

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza master; lm liczba mnoga mastyn

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

forma żeńska masteryn f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Wilamowski - Zawody

źródła: