maître

maître (język francuski)

wymowa:

IPA: [mɛtʁ] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pan

(1.2) gospodarz, właściciel

(1.3) szef

(1.4) mistrz

(1.5) praw. prawniczy mecenas

(1.6) pot. potocznie → maître chanteur/maître-chanteur: szantażysta

przymiotnik

(2.1) główny, zasadniczy

odmiana:

(1.1-5) lp liczba pojedyncza maître; lm liczba mnoga maîtres

(2.1) lp liczba pojedyncza maître m rodzaj męski, maîtresse f rodzaj żeński; lm liczba mnoga maîtres m rodzaj męski, maîtresses f rodzaj żeński

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1) petit maître

(1.1) maître de maison → pan domu

(1.2) maître d’hôtel • maître queux • maitre-autel • maître d'armes • maître d'œuvre • maître du jeu • szwajc. franc. język francuski używany w Szwajcarii maître d'état

(1.4) coup de maître → mistrzowskie posunięcie • être maître de → być mistrzem w (czymś/czegoś) • passer maître en/dans • maître de cérémonie

synonimy:

(1.3) chef, dirigeant

(2.1) dominant, crucial, souverain, dirigeant, capital, cardinal, central, essentiel, fondamental, majeur, prééminent, premier, primordial, principal

antonimy:

(2.1) accessoire, mineur, secondaire

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik maîtresse f rodzaj żeński, maîtrise f rodzaj żeński

czas. czasownik maîtriser

przym. przymiotnik maîtrisable

związki frazeologiczne:

maîtresse femme • être son maître • maître auxiliaire • trouver son maître

etymologia:

łac. łacina magister

uwagi:

źródła: