dur

dur (język polski)

wymowa:

IPA: [dur], AS: [dur]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ostra choroba zakaźna; zob. zobacz też dur w Wikipedii

(1.2) muz. muzyka rodzaj skali muzycznej; zob. zobacz też skala durowa w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) tyfus

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik durowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) major

źródła:

dur (język francuski)

wymowa:

IPA: /dyʁ/ wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) trudny, ciężki, niełatwy

(1.2) twardy, mocny, solidny

odmiana:

lp liczba pojedyncza dur m rodzaj męski, dure f rodzaj żeński, lm liczba mnoga durs m rodzaj męski, dures f rodzaj żeński

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik durcissement m rodzaj męski

przym. przymiotnik endurci

czas. czasownik endurcir

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

dur (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) twardy, trudny, ciężki

(1.2) niemiły, przykry, nieuprzejmy

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: