mag
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] mag (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osobnik, który wprawnie włada magią mistyczną
- (1.2) rel., w starożytnej Persji: kapłan (członek kasty kapłańskiej), który zajmował się astrologią i magią
- (1.3) rel., w Biblii: wschodni mędrzec, jeden z Trzech Króli
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) czarodziej, magik, slang RPG: czarek, czaruś
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. magia, magik, przym. magiczny; przysł. magicznie
związki frazeologiczne:
etymologia: od łac. magia z greckiego i irańskiego
uwagi:
tłumaczenia:
