magnes

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: mágnes

magnes (język polski)[edytuj]

magnes (1.1)
wymowa:
IPA[ˈmaɡnɛs], AS[magnes] wymowa ?/i
homofon: magnez
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów); zob.  też magnes w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie należy kłaść magnesu obok dyskietki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) elektromagnesferromagnes
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  magnetyk m , diamagnetyk m , paramagnetyk m , magnetyczność f 
czas.  magnesować, namagnesować
przym.  magnetyczny, magnesowy
tem. słow.  magneto-
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr.  Μάγνης (Mágnēs), od nazwy miasta „Magnezja”
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: