magnes

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: mágnes

magnes (język polski) [edytuj]

magnes (1.1)
wymowa:
IPA[ˈmaɡnɛs], AS[magnes] wymowa ?/i
homofon: magnez
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów); zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też magnes w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie należy kłaść magnesu obok dyskietki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) elektromagnesferromagnes
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org magnetyk m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, diamagnetyk m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, paramagnetyk m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, magnetyczność f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org magnesować, namagnesować
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org magnetyczny, magnesowy
tem. słow.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org magneto-
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org Μάγνης (Mágnēs), od nazwy miasta „Magnezja”
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: