kosmonauta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kosmonauta (język polski)[edytuj]

kosmonauta (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌkɔsmɔ̃ˈnawta], AS[kosmõnau̯ta], zjawiska fonetyczne: nazal. u → ł  akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna, który wziął udział w podróży kosmicznej
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) astronauta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kosmos m , kosmonautyka f 
forma żeńska kosmonautka f 
przym.  kosmiczny, kosmonautyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr.  kósmos 'porządek, świat' + naútés 'żeglarz'[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Flis, Szkolny słownik geograficzny, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1982, s. 14.

kosmonauta (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kosmonauta
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: