kosmonautka

kosmonautka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌkɔsmɔ̃ˈnawtka], AS: [kosmõnau̯tka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • u → ł  wymowa u jako ł (IPA: /w/ lub /ł/) • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która wzięła udział w podróży kosmicznej

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kosmonautka	kosmonautki
dopełniacz	kosmonautki	kosmonautek
celownik	kosmonautce	kosmonautkom
biernik	kosmonautkę	kosmonautki
narzędnik	kosmonautką	kosmonautkami
miejscownik	kosmonautce	kosmonautkach
wołacz	kosmonautko	kosmonautki

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kosmonauta f rodzaj żeński, kosmos m rodzaj męski, kosmonautyka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik kosmiczny, kosmonautyczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) forma żeńska od: kosmonauta

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kosmonauta

źródła: