dziedziczenie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
dziedziczenie (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌʥ̑ɛ̇ʥ̑iˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS: [ʒ́ėʒ́ičẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• -ni…• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od dziedziczyć
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik dziedziczenie dopełniacz dziedziczenia celownik dziedziczeniu biernik dziedziczenie narzędnik dziedziczeniem miejscownik dziedziczeniu wołacz dziedziczenie
- przykłady:
- (1.1) W sądzie zebrali się wszyscy uprawnieni do dziedziczenia po zmarłym.
- (1.1) Kolejną właściwością NTFS jest dziedziczenie uprawnień, dzięki czemu przypisane do folderu uprawnienia domyślnie przenoszą się na wszystkie znajdujące się w nim podfoldery i pliki.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. dziedziczyć, odziedziczyć, wydziedziczyć
- rzecz. dziedzic, dziedziczka, dziedzictwo, dziedziczność
- przym. dziedziczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) inheritance, heredity, succession
- arabski: (1.1) وراثة f
- źródła:
