czeski
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] czeski (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) język urzędowy Republiki Czeskiej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik czeski czeska czeskie czescy czeskie dopełniacz czeskiego czeskiej czeskiego czeskich celownik czeskiemu czeskiej czeskiemu czeskim biernik czeskiego czeski czeską czeskie czeskich czeskie narzędnik czeskim czeską czeskim czeskimi miejscownik czeskim czeskiej czeskim czeskich wołacz czeski czeska czeskie czescy czeskie - (2.1) lp czeski, ~ego, ~iemu, ~, ~m, ~m, ~; blm
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- czeski film • czeski błąd
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Czech
- arabski: (1.1) تشيكي
- chorwacki: (1.1,2.1) češki
- czeski: (2.1) čeština
- duński: (1.1) tjekkisk
- esperanto: (1.1) ĉeĥa
- fiński: (1.1) tšekkiläinen; (2.1) tšekki
- francuski: (1.1) tchèque; (2.1) tchèque m
- hiszpański: (1.1) checo; (2.1) checo m
- interlingua: (1.1) chec; (2.1) Checo, tchec
- islandzki: (1.1) tékkneskur; (2.1) tékkneska f
- jidysz: (1.1) טשעכיש (czechisz)
- kaszubski: (1.1) czesczi
- kataloński: (2.1) txec
- koreański: (2.1) 체코어
- litewski: (1.1) čekiškas
- niemiecki: (1.1) tschechisch; (2.1) Tschechisch n
- nowogrecki: (1.1) τσέχικος; (2.1) τσέχικα lm n, τσεχικά lm n
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) чешский; (2.1) чешский m
- slovio: (1.1) Cxehju (Чехйу); (2.1) Cxehio (Чехио)
- słowacki: (1.1) český; (2.1) čeština
- szwedzki: (1.1) tjeckisk, böhmisk; (2.1) tjeckiska w
- ukraiński: (1.1) чеський
- węgierski: (1.1) cseh
- włoski: (1.1) ceco; (2.1) ceco m
- źródła:
