Czech

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Czech (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ʧ̑ɛx], AS[čeχ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) legendarny założyciel państwa czeskiego; zob.  też Czech w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) człowiek narodowości czeskiej, mieszkaniec Czech[1], obywatel tego państwa[1]; zob.  też Czesi w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm ,
(2.1)
przykłady:
(1.1) Według legendy Czech uchodził za brata Lecha i Rusa.
(2.1) On jest Czechem i mieszka w Pradze
składnia:
kolokacje:
(1.1) Lech, Czech i Rus
(2.1) słynny / wybitny / znany Czech • być Czechem • Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Czechów i Słowaków w PolsceCzechosłowak
synonimy:
(2.1) lekcew.  pepik, Pepik
antonimy:
hiperonimy:
(2.1) Słowianin, daw.  Czechosłowak
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  Czechy nm.-os. , czeski mrz , czeszki nm.-os. , czechizm mrz , czechizacja f , czechizowanie n , czeszczyzna f 
forma żeńska Czeszka f 
przym.  czeski
czas.  czechizować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: LechRus
(2.1) zobacz też: CzechosłowakSłowak
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło Czech w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

Czech (język angielski)[edytuj]

wymowa:
enPR: chĕk, IPA: /tʃɛk/, SAMPA: /tSEk/
wymowa amerykańska ?/i
homofony: checkcheque
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) Czech, Czeszka
(1.2) język czeski

przymiotnik

(2.1) czeski
odmiana:
(1.1) lm  Czechs
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) inhabitant of Czechia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. : Czechia
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tak samo wymawia się słowa check i cheque
źródła: