cudzoziemiec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] cudzoziemiec (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba pochodząca z innego kraju
odmiana: (1.1) lp cudzoziem|iec, ~ca, ~cowi, ~ca, ~cem, ~cu, ~cu; lm ~cy, ~ców, ~com, ~ców, ~cami, ~cach, ~cy
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) obcokrajowiec
antonimy: (1.1) tubylec, autochton, Polak
wyrazy pokrewne: (1.1) forma żeńska cudzoziemka; przym. cudzoziemski
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) "cudzy" + "ziemia"
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) foreigner m, alien
- bułgarski: (1.1) чужденец m
- chorwacki: (1.1) stranac m
- duński: (1.1) udlænding w
- francuski: (1.1) étranger m
- grecki: (1.1) ξένος m, αλλοδαπός m
- hiszpański: (1.1) extranjero m
- islandzki: (1.1) útlendingur m
- macedoński: (1.1) туѓинец m
- niemiecki: (1.1) Ausländer m
- portugalski: (1.1) estrangeiro m
- rosyjski: (1.1) иностранец m
- staropolski: (1.1) foryster
- szwedzki: (1.1) utlänning w
- tetum: (1.1) malae, ema raiseluk

