autentyczny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

autentyczny (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ], AS: [au̯tẽntyčny], zjawiska fonetyczne: nazal. • u → ł  • akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
m.-os. /mzw  mrz  f  n  m.-os.  nm.-os. 
mianownik autentyczny autentyczna autentyczne autentyczni autentyczne
dopełniacz autentycznego autentycznej autentycznego autentycznych
celownik autentycznemu autentycznej autentycznemu autentycznym
biernik autentycznego autentyczny autentyczną autentyczne autentycznych autentyczne
narzędnik autentycznym autentyczną autentycznym autentycznymi
miejscownik autentycznym autentycznej autentycznym autentycznych
wołacz autentyczny autentyczna autentyczne autentyczni autentyczne
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) oryginalny, wiarygodny, faktyczny
antonimy:
(1.1) fałszywy, sztuczny
wyrazy pokrewne:
przysł.  autentycznie
rzecz.  autentyk, autentyczność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=autentyczny&oldid=3052478”