autentyczny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] autentyczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ], AS: [au̯tẽntyčny], zjawiska fonetyczne: nazal.• u → ł • akc. pob. wymowa
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik autentyczny autentyczna autentyczne autentyczni autentyczne dopełniacz autentycznego autentycznej autentycznego autentycznych celownik autentycznemu autentycznej autentycznemu autentycznym biernik autentycznego autentyczny autentyczną autentyczne autentycznych autentyczne narzędnik autentycznym autentyczną autentycznym autentycznymi miejscownik autentycznym autentycznej autentycznym autentycznych wołacz autentyczny autentyczna autentyczne autentyczni autentyczne
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) oryginalny, wiarygodny, faktyczny
- wyrazy pokrewne:
- przysł. autentycznie
- rzecz. autentyk, autentyczność
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- z greckiego
- uwagi:
- tłumaczenia:
- arabski: (1.1) حقيقي
- czeski: (1.1) autentický
- francuski: (1.1) authentique
- niemiecki: (1.1) authentisch
- szwedzki: (1.1) äkta
- węgierski: (1.1) autentikus
- włoski: (1.1) autentico
- źródła:
