Wawel
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Wawel (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) hist. geogr. krakowskie wzgórze nad Wisłą z zabytkową zabudową zamkową; zob. też Wawel w Wikipedii
- przykłady:
- (1.1) Podobno w jaskini pod Wawelem mieszkał kiedyś smok.
- (1.1) Czy znasz młody przyjacielu, groby królów na Wawelu? (W. Bełza: W podziemiach Wawelu)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- daw. Wąwel od „wą” (odpowiednik dzisiejszego „w”) i „wel” (wilgoć, woda) co oznaczało miejsce położone „w wodzie, otoczone wodą”[1] por. wąwóz • wądół
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, s. 256-257, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003. ISBN 83-01-13857-2.
