grób
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] grób (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: lp grób, grobu, grobowi, ~, grobem, grobie, grobie; lm grob|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Niedaleko naszej miejscowości odnaleziono groby żołnierzy z czasów drugiej wojny światowej.
- (1.1) Kto rewolucję robi połowicznie, sam sobie kopie grób.
składnia:
kolokacje: (1.1) kopać grób; złożyć kwiaty na czyimś grobie; grób rodzinny; grób nieznanego zołnierza; grób masowy
synonimy: (1.1) mogiła, grobowiec, kwatera
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. grabić, grzebać; przym. grobowy
związki frazeologiczne: jedną nogą w grobie, kopać sobie grób, przewracać się w grobie, wpędzić do grobu,
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) grave
- chorwacki: (1.1) grob m
- dolnołużycki: (1.1) row m
- duński: (1.1) grav w
- esperanto: (1.1) tombo
- francuski: (1.1) tombe f, tombeau m
- górnołużycki: (1.1) row m
- grecki: (1.1) τάφος m
- hiszpański: (1.1) tumba f, sepulcro m
- islandzki: (1.1) gröf f
- niemiecki: (1.1) Grab n
- norweski (bokmål): (1.1) grav m
- portugalski: (1.1) túmulo m
- rosyjski: (1.1) могила f
- szwedzki: (1.1) grav w